സ്മാർട്ട് കോഴി (കഥ-മാത്യു ചെറുശ്ശേരിൽ)

sponsored advertisements

stevencrifase

sponsored advertisements

sponsored advertisements

26 July 2022

സ്മാർട്ട് കോഴി (കഥ-മാത്യു ചെറുശ്ശേരിൽ)

മാത്യു ചെറുശ്ശേരിൽ

മറിയാമ്മച്ചേടത്തി പതിവുപോലെ കർക്കടമാസത്തിൽ പൊരുന്നകോഴിയെ അടയിരുത്തി . ഈ പ്രാവശ്യം പന്ത്രണ്ടു മുട്ടയാണ് വച്ചത് . ആറ്, ഒമ്പത് പന്ത്രണ്ട് അങ്ങനെ മൂന്നിന്റെ ഗുണിതങ്ങൾ വയ്ക്കണം എന്നാണ് നിയമം . ആരോ പണ്ടത്തെ കാർന്നോത്തികൾ ഉണ്ടാക്കിയ നിയമം . അതിപ്പോഴും മറിയാമ്മച്ചേടത്തി തെറ്റിക്കാറില്ല . മുട്ട കൂടിപ്പോയാലും കുഴപ്പമാണ് ഒരിക്കൽ പതിനഞ്ചു മുട്ട വച്ചു ആപ്രാവശ്യം കൂടുതൽ മുട്ട ചീഞ്ഞു പോയി . എല്ലാ മുട്ടക്കും ക്രമമായി വേണ്ട ചൂടുകൊടുക്കാൻ കോഴിക്ക് സാധിച്ചില്ല എന്നതാണ് ഉണ്ടായ കാര്യം. അതിൽപിന്നെ ഒന്പതാണ്പതിവ്.
കുഞ്ഞുങ്ങളെ നന്നായി നോക്കുന്ന പുള്ളിക്കോഴിയെ പൊരുന്നകോഴിയായ് കിട്ടിയതിനാൽ പന്ത്രണ്ട് അങ്ങ് ആക്കിയതാണ്.
പഴയ വലിയ മൺചട്ടിയിൽ മുറ്റത്തെ മണൽ നിറച്ചു മുകളിൽ നെല്ലിന്റെ ഉമി വിരിച് അതിന്റെ മുകളിലാണ് മുട്ട വക്കുന്നത്. ഓരോ മുട്ടയുടെയും പുറത്ത്‌ അടുപ്പിലെ കരികൊണ്ടു കുരിശടയാളം വരച്ചാണ് ഉമിയുടെ മുകളിൽ മുട്ട കമഴ്ത്തിവക്കുന്നത്. മൂന്നുദിവസം പൊരുന്നയായ കോഴിയെ ചേടത്തി പ്രതീക്ഷയോടെ മുട്ടയുടെ മുകളിൽ പിടിച്ചിരുത്തി .
ആദ്യം കോഴി ഒന്ന് മടിച്ചാലും, ഒന്ന് ഇരുപ്പു ഒത്തു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ആകോഴി രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസ്സം കൂടുമ്പോൾ കാഷ്ട്ടിക്കാനല്ലാതെ പുറത്തു വരാറില്ല. അങ്ങനെ ഇരുപത്തെട്ടു ദിവസ്സം തുടർച്ചയായി ഇരുന്നു കഴിയുമ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെകരച്ചിൽ കേൾക്കുന്നതു വരെ മറിയാമ്മച്ചേടത്തിക്കു ടെൻഷൻ ആണ് വലിയ ഇടിയും മഴയും വരുമ്പോൾ മറിയാമ്മച്ചേടത്തി പുണ്ണ്യാളനോട് പ്രാർത്ഥിക്കും മുട്ടകൾക്കൊന്നും പറ്റരുതേ എന്ന് .
ഏതായാലും ഇത്തവണ പുണ്ണ്യാളന്റെ കൃപയാൽ പന്ത്രണ്ടിൽ പത്തും വിരിഞ്ഞു മറിയാമ്മച്ചേടത്തിക്കു സന്തോഷമായി . രാത്രിയിൽതന്നെ വിളക്കും കത്തിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ കാണാൻ മക്കളേം വിളിച്ചോണ്ട് നിലവറ കുഴിയിൽ പോയി . പലനിറത്തിലുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ട് . എത്ര രസമാണ് കാണാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു കുട്ടികൾ അവയെ തൊടാൻ നോക്കിയപ്പോൾ വിലക്കി.
രാവിലെ പണിക്കു പോകുന്നതിനു മുന്നേ മെടഞ്ഞ ഓലക്കീറുകൊണ്ടുള്ള ഒരു കൂടുണ്ടാക്കാൻ ഭർത്താവ് ചാക്കോചേട്ടനോട് ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പേ ചട്ടം കെട്ടി . അതാകുമ്പോൾ തള്ളക്കു പുറത്തു പോകാനും വരാനും പറ്റും, എന്നാൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങുകയും ചെയ്യില്ല. പൂവനാണോ പെടയാണോ എന്നൊന്നും ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയാൻ മേല. കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ വാലില്ലാത്തവ വളരുമ്പോൾ പൂവനായിരിക്കും എന്നുള്ള കണക്കിൽ ച്ചേടത്തി എണ്ണംപിടിച്ചു .
മറിയാമ്മച്ചേടത്തി എന്നും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പൊടിയരി ഇട്ടുകൊടുത്തിട്ടു നോക്കിനിൽക്കും. എന്നിട്ടു കാക്കേം പുള്ളും കൊണ്ടോകാതെ എല്ലാം വളർന്നുകിട്ടാൻ ഇടവക പള്ളിയിലെ പുണ്ണ്യാളന് ഒന്നിനെ കൊടുത്തോളാമെന്ന് ഇത്തവണയും നേര്ച്ച നേരാൻ മറന്നില്ല .
ഈ തള്ളക്കോഴിയിൽ മറിയാമ്മച്ചേടത്തിക്കു നല്ല വിശ്വാസമാണ്. പുള്ളിന്റെ കാലിൽനിന്ന് വരെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ രക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള തള്ളയാണ്. എന്ന് മറിയാമ്മ ചേടത്തി പറയുന്നത് കേൾക്കാം . എന്നാലും ചേടത്തീടെ കണ്ണും ചെവിയും അവരുടെ മേൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാവും. തള്ളക്കോഴി ഒന്ന് കൊക്കിയാൽ ചേടത്തി മുറ്റത്തു പറന്നെത്തും . ഏതായാലും പതിവ് പോലെ കൂട്ടിൽനിന്നും ഇറക്കി മുറ്റത്തു മേയാൻ വിട്ടപ്പോൾ എപ്പോഴോ ഒരു കുഞ്ഞിനെ കാണാതെ പോയി. മൂക്കത്തു വിരലും വച്ചു ബാക്കിയുള്ളവരെ തടുത്തു കൂട്ടിൽ കയറ്റി . എന്നിട്ട് അന്നത്തെ ദിവസ്സം മുഴുവൻ പുണ്ണ്യാളനെ ശരിക്കും പഴി പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്നു.
കാക്കപ്രായം കഴിഞ്ഞു, ഒമ്പത് കുഞ്ഞുങ്ങൾ വളർന്നു. തള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊത്തി പിരിക്കുന്ന ലക്ഷണം കാണാഞ്ഞതിനാൽ മറിയാമ്മ ചേടത്തി തള്ള കോഴിയെ കറിവെയ്പ്പിന്റെ വേരിൽ കെട്ടിയിട്ടു. അങ്ങനെ മൂന്ന് ദിവസ്സം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തള്ളയുടെ പൊരുന്ന പോയി അത് കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കാതെ വിട്ടു പോയി. പുറകെ ചെന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊത്തിയോടിച്ചു. അങ്ങനെ അവർ കൊത്തിപിരിഞ്ഞു.
തള്ളയുള്ളപ്പോൾ തന്നെ മറിയാമ്മച്ചേടത്തി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു അതിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ഇച്ചിരെ കഴിവുള്ളവൾ ആണെന്ന്. അന്ന് അതിനെ വീട്ടുകാരെല്ലാം പുകഴ്ത്തി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. അവർ അതിനെ “സ്മാർട്ട് കോഴി” എന്ന് പേരിട്ടു അവൾ ഇട്ടുകൊടുക്കുന്ന തീറ്റിക്കകത്തു കയറിനിന്നു മറ്റുള്ളവർ തിന്നുന്നതിനു തടസ്സമായി നിൽക്കും . വളരുംതോറും അതിന്റെ ആ സ്വഭാവം കൂടിക്കൂടി വന്നു . തിന്നുമ്പോൾ തന്റെ ചിറകു കൊണ്ട് മെല്ലെ മെല്ലെ മറ്റുള്ളവരെ അവരറിയാതെ തട്ടി തട്ടി മാറ്റുവാനും കൊത്തുവാനും തുടങ്ങി . അങ്ങനെ ഇട്ടുകൊടുത്തിട്ടു പോരുന്ന തീറ്റയിൽ കൂടുതൽ പങ്കും തിന്നുന്നതിനാൽ ആ കോഴി പെട്ടന്നങ്ങു തടിച്ചു കൊഴുത്തു. അവൾ കൊഴുത്തും മറ്റുള്ളവ മെലിഞ്ഞും വന്നു .
പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ അവൾ തന്നെ ആദ്യം മുട്ടയിട്ടു. അതിൽ മറിയാമ്മച്ചേടത്തിക്കു അഭിമാനവും അവളോട് മമതയും കൂടി .ഒപ്പം മറ്റുള്ള കോഴികൾ മുട്ടയിടാത്തതിൽ ഉൽഘണ്ഠയും . അവരെക്കൂടെ മുട്ട ഇടീക്കണ്ടേ..? അതിനു മറ്റുള്ളവർക്കായി പുരയുടെ അങ്ങേവശത്തു തീറ്റ ഇട്ടു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി . എങ്ങനെയോ മണത്തറിഞ്ഞു സ്മാർട്ട് കോഴി അവിടെയും വന്നു തുടങ്ങി. അത് മറിയാമ്മച്ചേടത്തിക്കുമാത്രമല്ല ചാക്കോച്ചേട്ടനും അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അങ്ങനെ അവളുടെ കഴിവിനെ പുകഴ്ത്തിയിരുന്നവർ അവളെ വെറുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ അതിന്റെ പേരുമാറ്റി “കുശുമ്പി കോഴി” എന്നാക്കി.
ഇതിനിടയിൽ ക്രിസ്തുമസ്സ് വന്നു , പള്ളീൽ പെരുന്നാൾ വന്നു , ഈസ്റ്റർ വന്നു. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പൂവങ്കോഴികളെല്ലാം അങ്ങനെ ആയുസ്സെത്താതെ കടന്നുപോയി. ഇനി ഒരത്യാവശ്യം വന്നാൽ മുട്ട ഇടുന്ന കോഴികൾ മാത്രം. കോഴി ഇറച്ചിയോടുള്ള കൊതി ചാക്കോച്ചേട്ടന്റെയും മക്കടേം നാവിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. എന്തുചെയ്യാം മുട്ട ഇടുന്നതും മുട്ട ഇടാൻ പാകത്തിനായതുമായ പിടക്കോഴികൾ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളു അവയെ തൊടാൻ മറിയാമ്മ ചേടത്തി സമ്മതിക്കത്തില്ല.
അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോളാണ് ചേടത്തീടെ മിലട്ടറിയിൽ ഉള്ള ഇളയ ആങ്ങളയുടെ വരവ് . പെട്ടന്നായതിനാൽ നാട്ടിന്പുറത്തു പോത്തിറച്ചി കിട്ടാനുമില്ല പട്ടണത്തിൽ പോയി മേടിക്കാൻ സമയവും ഇല്ല , അതിന് ഒട്ടു പൈസയും തികയത്തില്ല. മറിയാമ്മ ചേടത്തി മുറ്റത്തിറങ്ങി പൊന്നുപോലെ വളർത്തുന്ന തന്റെ കോഴികളെ മാറിമാറി നോക്കി. തീറ്റി ഇട്ടു വിളിച്ചപ്പോൾ കുശുമ്പി കോഴിയും ഓടിവന്നു. എന്നും മുട്ട തരുന്ന അവൾ മറിയാമ്മചേടത്തീടെ മനം കവർന്നിരുന്നു. എങ്കിലും തീറ്റി തിന്നാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പഴയ സ്വഭാവം .
അവസാനം മറിയാമ്മച്ചേടത്തി ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. ഏതേലും ഒരു കോഴിയെ കൊല്ലാതെ പറ്റില്ല. തന്റെ അരുമ സഹോദരനെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണ് വർഷങ്ങൾ കൂടി വരുമ്പോൾ ഒരു കോഴിയെ പോലും കൊല്ലാതെ എങ്ങനെയാ… ഇത്തവണ ആ നറുക്കു മറ്റു കോഴികൾക്ക് ശല്യമായ കുശുമ്പി കോഴിക്ക് തന്നെ വീണു. അതാകുമ്പോൾ മറ്റുകോഴികൾക്കു സമാധാനമായി തീറ്റി തിന്നുകയും വളരുകയും ചെയ്യാമല്ലോ.
ആ അഭിപ്രായത്തോട് വീട്ടിൽ എല്ലാവര്ക്കും യോജിപ്പായിരുന്നു.
അന്ന് വരെ മറ്റുള്ളവരെ തട്ടിമാറ്റികൊണ്ടിരുന്ന കൊഴുത്ത ചിറകും കാലുകളും ചേടത്തീടെ സഹോദരന്റെ പാത്രത്തിലും ബാക്കിയുള്ളത് ചാക്കോച്ചേട്ടൻറേം മക്കളുടേം പാത്രത്തിലും വീണു . സങ്കടത്താൽ ചേടത്തി ചാറും ഉരുളക്കിഴങ്ങും മാത്രമേ കൂട്ടിയുള്ളു . എങ്കിലും അടവെച്ച അടുത്ത പന്ത്രണ്ടു മുട്ടകൾ വിരിഞ്ഞുവരുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവരെ സമാധാനപ്പെടുത്തി.
ദിവസ്സങ്ങൾക്കു ശേഷം പതിവിനു വിപരീതമായി മുട്ടയിട്ടിട്ട് ഒരു കോഴി കൊക്കിയിരുന്ന സ്ഥാനത്തു അഞ്ചു കോഴികൾ ഒരുമിച്ചു കൊക്കിയപ്പോൾ മറിയാമ്മ ചേടത്തി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ” ഇത് ഞാൻ പണ്ടേ ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു ” എന്ന്.
ദിവസ്സങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു അടവച്ചിരുന്ന മുട്ടകൾ വിരിഞ്ഞു പുതിയ കുഞ്ഞുങ്ങൾ മുറ്റത്തിറങ്ങിയപ്പോഴേ മക്കളിലാരോ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു അമ്മെ ഇതിലും ഒരു കുശുമ്പി ഉണ്ടേ……… .
ഉടൻ അടുക്കളയിൽ നിന്നും മറിയാമ്മചേടത്തീടെ മറുപടി ” അതിനെ ഇങ്ങ് കയ്യോടെ പിടിച്ചോ സൂപ് വച്ചേക്കാം . അല്ലങ്കിൽ അത് മറ്റുള്ളവരെ തീറ്റി തിന്നു വളരാൻ അനുവദിക്കത്തില്ല”
വളരാൻ എല്ലാവര്ക്കും അവകാശമുണ്ട് . നമ്മുടെ അവകാശങ്ങൾ മാത്രം ഉപകാരപ്പെടുത്തുക. മറ്റുള്ളവർക് അവകാശപെട്ടതെങ്കിലും വിട്ടുകൊടുക്കുക . അവരും നമുക്കൊപ്പം വളരട്ടെ.