മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഏകാന്തവും എന്നാൽ കരുത്തുറ്റതുമായ സ്വരമായിരുന്നു അഷിത. അഷിതയുടെ പേരിൽ നൽകപ്പെടുന്ന പുരസ്കാരം ബിന്ദു കാനയുടെ 'ആത്മായനം' എന്ന കൃതിക്ക് ലഭിക്കുമ്പോൾ അത് ചരിത്രപരമായ ഒരു കാവ്യനീതിയായി മാറുകയാണ്.
അഷിതിയുടെ പേരിൽ ഒരു അ മേരിക്കൻ മലയാളി എഴുത്തുകാരിക്ക് ആദ്യമായി ലഭിക്കുന്ന സാഹിത്യപുര സ്ക്കാരം കൂടിയാണ് ഇത്. ഓർമ്മക്കു റിപ്പ് വിഭാഗത്തിൽ ബിന്ദു കാനയുട ആത്മായനം പരിഗണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് പ്രവാസ സാഹിത്യ ലോകത്തി നുള്ള അംഗീകാരം കൂടിയായി മാറി
അഷിത തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന കാലങ്ങളിൽ പറഞ്ഞുവെച്ച പല സത്യങ്ങളുടെയും ബാക്കിപത്രമാണ് ബിന്ദു കാനയുടെ എഴുത്തുകൾ എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ആ വരികളുടെ കരുത്ത്. കേവലം ഒരു പുരസ്കാരലബ്ധിക്കപ്പുറം, സമാനമായ രണ്ട് ജീവിതാനുഭവങ്ങളുടെയും പോരാട്ടവീര്യത്തിന്റെയും സംഗമവേദിയായി ഈ നിമിഷം മാറുന്നു.
അഷിതയുടെ ജീവിതം കലുഷിതമായ ഒരു കടലായിരുന്നു. കുടുംബം, മതം, സമൂഹം എന്നിവ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവുകളെ അക്ഷരങ്ങൾ കൊണ്ട് തുന്നിക്കെട്ടുകയായിരുന്നു അവർ. സമാനമായ ഒരു ജീവിത സാഹചര്യത്തിലൂടെയാണ് ബിന്ദു കാനയും കടന്നുവന്നത്. ബിന്ദു ഫെർണാണ്ടസ് എന്ന സാധാരണ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ബിന്ദു കാന എന്ന ഉറച്ച നിലപാടുകളുള്ള എഴുത്തുകാരിയിലേക്കുള്ള ദൂരം നിസ്സാരമായിരുന്നില്ല. ആ യാത്രയിൽ അവർ നേരിട്ട കനലുകളാണ് ഇന്ന് വായനക്കാർക്ക് വെളിച്ചമായി മാറുന്നത്. പ്രതിസന്ധികളെ പൂമാലകളായല്ല, മറിച്ച് മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളായാണ് ഇവർ രണ്ടുപേരും നേരിട്ടത്.
അഷിതയെപ്പോലെ തന്നെ ബിന്ദുവും തന്റെ ജീവിതത്തെ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഹോമിച്ച വ്യക്തിയാണ്. അഷിതയുടെ കഥകളിൽ നാം കണ്ടിട്ടുള്ള, വീർപ്പുമുട്ടുന്ന അടുക്കളകളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിനടന്ന സ്ത്രീകളുടെ ആധുനികരൂപമാണ് ബിന്ദു. "തുമ്മിയാൽ തെറിക്കുന്ന മൂക്കാണെങ്കിൽ അതങ്ങു പൊയ്ക്കോട്ടെ" എന്ന ബിന്ദുവിന്റെ നിലപാട്, അഷിത തന്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച ആർജ്ജവത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ്. ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനോ പ്രീണിപ്പിക്കാനോ ഈ രണ്ട് എഴുത്തുകാരും ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് ഇവരുടെ സാഹിത്യത്തെ കൂടുതൽ സത്യസന്ധമാക്കുന്നു.
ബിന്ദു കാനയുടെ എഴുത്തുകളെ മനോഹരമാക്കുന്നത് അവയിലെ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത സത്യസന്ധതയാണ്. ഒരു സ്ത്രീ സമൂഹത്തോട് ഒരിക്കലും അനാവശ്യമായ പ്രതിബദ്ധത വച്ചുപുലർത്തേണ്ടതില്ല എന്ന വിപ്ലവകരമായ ചിന്തയാണ് ബിന്ദുവിനെ വ്യത്യസ്തയാക്കുന്നത്. ഇത് അഷിതയുടെ രചനകളിൽ നാം കണ്ടിട്ടുള്ള 'ലിബറേഷൻ' ചിന്താഗതിക്ക് സമാനമാണ്. സ്വന്തം ആത്മാഭിമാനത്തെ പണയം വെച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു സാമൂഹിക ജീവിതവും തങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമില്ലെന്ന് ഇവർ രണ്ടുപേരും ഒരേപോലെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ കൈയടിക്കായി സ്വന്തം സ്വത്വത്തെ ബലികഴിക്കാൻ ഇവർ തയ്യാറല്ല.
മനുഷ്യൻ മറ്റുള്ളവരുമായി അനാവശ്യമായി കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോഴാണ് അവർക്ക് ചലിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നത്. ബിന്ദു കാന തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇത്തരം കെട്ടുപാടുകളെ അറുത്തുമാറ്റിയ വ്യക്തിയാണ്. അഷിത തന്റെ കഥകളിലൂടെ പറയാൻ ശ്രമിച്ചതും ഇതേ വിടുതലുകളെ കുറിച്ചായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻധാരണകൾക്കോ കുത്തുവാക്കുകൾക്കോ തങ്ങളെ തളച്ചിടാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബിന്ദു തെളിയിച്ചു. ഓരോ കെട്ടുപാടുകളും ഓരോ വേട്ടയാടലുകളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് ബിന്ദു കാനയിലെ വിപ്ലവകാരി ജനിക്കുന്നത്.
സദാചാരവാദികളുടെ പൊയ്മുഖങ്ങൾ വലിച്ചുകീറുന്നതിൽ ബിന്ദു കാന ഒരു പ്രത്യേക വൈഭവം കാണിക്കുന്നു. 'ദൈവവിശ്വാസിയുടെ സദാചാരം' എന്ന കുറിപ്പിലൂടെ അവർ സമൂഹത്തിലെ കപടതയെ അങ്ങേയറ്റം പരിഹാസത്തോടെ തുറന്നുകാട്ടുന്നു. കടൽത്തീരത്ത് ബിക്കിനിയിട്ട് കിടക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ നോക്കി സദാചാരം പ്രസംഗിക്കുന്നവർക്ക് അവർ നൽകുന്ന മറുപടി, അഷിത തന്റെ അഭിമുഖങ്ങളിൽ പുലർത്തിയിരുന്ന തീക്ഷ്ണമായ നിലപാടുകളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിൽ അനാചാരങ്ങൾ കാണിക്കുകയും പൊതുവിടത്തിൽ വിശുദ്ധി നടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരോട് ഇവർക്ക് യാതൊരു ദയയുമില്ല.
വസ്ത്രധാരണമാണ് സ്ത്രീകൾക്കെതിരെയുള്ള അതിക്രമങ്ങൾക്ക് കാരണം എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ആണധികാര സമൂഹത്തിന്റെ ചെകിട്ടത്തുള്ള അടിയാണ് ബിന്ദുവിന്റെ ഓരോ വരികളും. തന്റെ ശരീരത്തെയും വസ്ത്രത്തെയും തീരുമാനിക്കാനുള്ള അധികാരം തനിക്ക് മാത്രമാണെന്ന് അവർ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. ഈ ആത്മവിശ്വാസമാണ് ഒരു എഴുത്തുകാരി എന്ന നിലയിൽ ബിന്ദുവിനെ അഷിതയുടെ പിൻഗാമിയാക്കി മാറ്റുന്നത്. വസ്ത്രം കേവലം മറയല്ല, മറിച്ച് ഒരു സ്ത്രീയുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രഖ്യാപനം കൂടിയാണെന്ന് ബിന്ദു തന്റെ കുറിപ്പുകളിലൂടെ അടിവരയിടുന്നു.സമൂഹത്തിന്റെ കണ്ണിലെ 'ആട്ടിൻകുപ്പായമണിഞ്ഞ ചെന്നായകളെ' ബിന്ദു തിരിച്ചറിയുന്നു. മനുഷ്യർ കെട്ടുന്ന വേഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവർക്ക് വ്യക്തമായ ബോധ്യമുണ്ട്. മകനായും മകളായും ഭാര്യയായും ഭർത്താവായും നമ്മളൊക്കെ ദിനംപ്രതി വേഷങ്ങൾ കെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്ന സത്യം ബിന്ദു ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വേഷപ്പകർച്ചകൾക്കിടയിൽ സ്വന്തം ആത്മാവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ അവർ വായനക്കാരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അഷിതയുടെ കഥകളിലും ഇത്തരം ജീവിത നാടകങ്ങൾ വലിയ പ്രമേയമായിരുന്നു.
അഷിത സ്മാരക പുരസ്കാരം ബിന്ദു കാനയെ തേടിയെത്തുമ്പോൾ അത് മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ കരുത്തുറ്റ രണ്ട് പെൺകരുത്തുകളുടെ സംഗമഭൂമിയാകുന്നു. അഷിതയുടെ അദൃശ്യമായ സാന്നിധ്യം ബിന്ദുവിന്റെ വരികളിൽ ഉണ്ടെന്ന് നമുക്ക് തോന്നിപ്പോകും. അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരുടെയും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരുടെയും ശബ്ദമായി ബിന്ദുവിന്റെ തൂലിക ഇനിയും ചലിക്കട്ടെ. ഈ പുരസ്കാരം ബിന്ദുവിന്റെ പോരാട്ടങ്ങൾക്കുള്ള അംഗീകാരം മാത്രമല്ല, മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പെൺസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പുതിയൊരു ഉദയം കൂടിയാണ്.
"ഓരോരുത്തരും തീയാവുക, അവനവനെ വേട്ടയാടുന്ന കാടുകൾ കത്തിച്ചു ചാമ്പലാക്കുക" എന്ന ബിന്ദുവിന്റെ ആഹ്വാനം വായനക്കാരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കാട്ടുതീയായി പടരുകയാണ്. അഷിത തുടങ്ങിവെച്ച ആ അക്ഷര വിപ്ലവം ബിന്ദു കാനയിലൂടെ കൂടുതൽ കരുത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. ആരെയും ഭയക്കാതെ, ആർക്കും അടിമപ്പെടാതെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു യഥാർത്ഥ സ്ത്രീരൂപത്തെയാണ് ബിന്ദു കാനയിൽ നാം കാണുന്നത്. ആത്മായനം വായനക്കാരെ ഭയമില്ലാത്ത ഒരു ലോകത്തേക്ക് നയിക്കട്ടെ.
പുരസ്കാരങ്ങൾ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളിലേക്ക്, എഴുത്തിന്റെ പുതിയ പ്രപഞ്ചങ്ങളിലേക്ക് ബിന്ദുവിനെ കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
അമേരിക്കൻ മലയാളിയും ടെക്സാസിലെ സാമൂഹ്യ സാംസ്കാരിക രംഗത്ത് സജീവ സാന്നിധ്യവുമായ ബിന്ദു കാന ആതുര സേവന രംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു .ഭർത്താവ് ഫെർണാണ്ടസിന്റെയും മകളുടെയും പിന്തുണ ബിന്ദു കാനയ്ക്ക് എഴുത്തു വഴികളിൽ കരുത്താകുന്നു



