അമേരിക്കയുടെ അഭാവത്തിന് വലിയ വ്യത്യാസമൊന്നും ഉണ്ടായില്ലെന്ന് ജി-20 ജോഹന്നാസ്ബർഗ് ഉച്ചകോടി വ്യക്തമായി തെളിയിച്ചു. പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞെങ്കിലും സ്വന്തം അംഗങ്ങൾക്കുള്ളിലെ വർഷങ്ങളോളം നീണ്ടുനിന്ന പിരിമുറുക്കത്താൽ വലഞ്ഞ ജി 20, കഴിഞ്ഞ വാരാന്ത്യത്തിൽ ഏറ്റവും ശക്തമായ അംഗം അമേരിക്കയുടെ ബഹിഷ്‌കരണത്തെയും എതിർപ്പുകളെയും മറികടന്ന് ബഹുരാഷ്ട്രവാദത്തില്‍ പ്രധാന വിജയം നേടി. ഈ വർഷത്തെ ജി 20 പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനം, ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയ്ക്ക്, അമേരിക്കയും അർജന്റീനയും ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ അംഗരാജ്യങ്ങളെയും ഒരു സംയുക്ത പ്രസ്താവനയ്ക്കായി ഒന്നിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. യുഎസ് ഭീഷണികളെ ധിക്കരിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെടുവിച്ച ആ പ്രസ്താവന, ജി 20 യുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വിരാമമിട്ടു. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും ബാഹ്യ കടവും പരിഹരിക്കാൻ ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നത് സംബന്ധിച്ച് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയ്ക്ക് ഒരു സംയുക്ത പ്രസ്താവന നേടാൻ കഴിയുമോ എന്ന് പല കോണുകളിലും സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.

ഈ ഫലം ജി-20 യുടെ അടുത്ത ആതിഥേയരായ അമേരിക്കയെ ചൊടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക തങ്ങളുടെ പ്രസിഡൻസി ദുരുപയോഗം ചെയ്യുകയും, ജി-20 യുടെ സമവായത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ് വൈറ്റ് ഹൗസ് ആരോപിച്ചത്. അടുത്ത വർഷം ആതിഥേയത്വം വഹിക്കുന്ന പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ഫോറത്തിന്റെ നിയമസാധുത പുനഃപ്പരിശോധിക്കുമെന്നും വൈറ്റ് ഹൗസ് പറഞ്ഞു.

ജോഹന്നാസ്ബർഗ് പ്രഖ്യാപനം അടുത്ത ഉച്ചകോടികളെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ്. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ പ്രതിനിധിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ബ്രിട്ടനിലെയും ദക്ഷിണ കൊറിയയിലെയും ജി 20 ഉച്ചകോടികളോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത പ്രസ്താവനയില്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം യുഎസ് പ്രസിഡൻസിക്ക് കീഴിൽ ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളൂ.

ജി-20യിൽ ആഫ്രിക്കൻ യൂണിയൻ ഉൾപ്പെടെ 21 അംഗങ്ങളാണുള്ളത്. അമേരിക്കയും അർജന്റീനയും ജോഹന്നാസ്ബർഗ് ഉച്ചകോടി ബഹിഷ്കരിച്ചു. ഏറ്റവും പ്രധാന കാര്യം, അമേരിക്ക ബഹിഷ്കരിച്ചിട്ടും, ഉച്ചകോടി നടക്കുകയും, സന്നിഹിതരായ രാജ്യങ്ങൾ സംയുക്ത പ്രഖ്യാപനം പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നതാണ്. സന്ദേശം വ്യക്തമാണ്: അമേരിക്കയുടെ അനിവാര്യമായ പദവി അവസാനിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിലേക്ക് ലോകം ഇപ്പോൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അമേരിക്കയുടെ ശിങ്കിടികളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന യൂറോപ്പ്, ജപ്പാൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ പോലും പ്രസ്താവനയിൽ ഒപ്പു വെച്ചതില്‍ അമേരിക്ക പരസ്യമായി അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ജോഹന്നാസ്ബർഗിൽ സംഭവിച്ചതിൽ ട്രംപ് വളരെയധികം രോഷാകുലനായെന്നു മാത്രമല്ല, അടുത്ത ഉച്ചകോടിയിലേക്ക് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയെ ക്ഷണിക്കില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. “ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമായി തുടരാൻ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക യോഗ്യമല്ലെന്ന് തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ രാജ്യത്തിനുള്ള എല്ലാ സബ്‌സിഡികളും പേയ്‌മെന്റുകളും ഞങ്ങൾ ഉടൻ നിർത്തിവയ്ക്കുന്നു” എന്ന് ഒരു സോഷ്യൽ മീഡിയ പോസ്റ്റിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

കേന്ദ്രീകൃത ലോക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനും സമവായത്തിലൂടെ അത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനുമാണ് ജി-20 രൂപീകരിച്ചത്. 1997–98 ലെ ഏഷ്യൻ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയെത്തുടർന്ന്, ആഗോള സാമ്പത്തിക സ്ഥിരതയെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാൻ ഒരു പുതിയ ഫോറം ആവശ്യമായി വന്നു. ആ സാഹചര്യത്തിലാണ് 1999-ല്‍ ജി-20 രൂപീകരിച്ചത്.

തുടക്കത്തിൽ, ധനമന്ത്രിമാർക്കും കേന്ദ്ര ബാങ്ക് ഗവർണർമാർക്കും വേണ്ടിയുള്ള ഒരു അനൗപചാരിക വേദി മാത്രമായിരുന്നു അത്. സമ്പന്നരും വലുതുമായ വികസ്വര രാജ്യങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവന്ന് അന്താരാഷ്ട്ര സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത നിലനിർത്തുക എന്നതായിരുന്നു അതിന്റെ ലക്ഷ്യം.

2008-ലെ ആഗോള സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന് ശേഷമാണ് ജി20 നേതാക്കളുടെ ഉച്ചകോടി ആരംഭിച്ചത്. ആടിയുലയുന്ന ലോക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പൊതു ശ്രമം നൽകുക എന്നതായിരുന്നു അതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
ഇവിടെ, “സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ” എന്ന പദം “വാഷിംഗ്ടൺ സമവായം” രൂപപ്പെടുത്തിയ നവലിബറൽ ചട്ടക്കൂടിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഉയർന്നുവന്ന ഏകധ്രുവ ലോകത്തിനായുള്ള സാമ്പത്തിക അജണ്ടയായിട്ടാണ് “വാഷിംഗ്ടൺ സമവായം” വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്. യുഎസ് ട്രഷറി വകുപ്പ്, അന്താരാഷ്ട്ര നാണയ നിധി, ലോകബാങ്ക് എന്നിവ തമ്മിലുള്ള പരസ്പര ധാരണയിലൂടെയാണ് ഇത് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്. പിന്നീട് അത് – പ്രത്യേകിച്ച് അന്താരാഷ്ട്ര നാണയ നിധി വഴി – മുഴുവൻ ലോകത്തിനും മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു. വ്യക്തമായും, ഈ മുഴുവൻ പദ്ധതിയിലും യുഎസ് ഒരു നേതൃപരമായ പങ്ക് നിലനിർത്തി. സ്വാഭാവികമായും, ഈ നയങ്ങൾ നാശത്തിലേക്ക് നയിച്ചപ്പോൾ, സാഹചര്യം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനായി ജി-20 സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ യുഎസ് ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.

ഇപ്പോൾ, അതേ അമേരിക്കയുടെ ബഹിഷ്കരണം വകവയ്ക്കാതെ തന്നെ, ജി-20 ഉച്ചകോടി നടന്നിരിക്കുകയാണ്. അമേരിക്കയുടെ എതിർപ്പുകൾ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ഫോറം ആഗോള പ്രശ്‌നങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു, അപ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥം സ്വയം വ്യക്തമാണ്.

എന്നാല്‍, ഈ സംഭവവികാസത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക പ്രാധാന്യം എന്തുതന്നെയായാലും, ജി-20 യുടെ പ്രസക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വളർന്നുവരുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഇത് ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല. പുതിയ അധികാര സന്തുലിതാവസ്ഥയ്ക്കും ഉയർന്നുവരുന്ന ആഗോള ചലനാത്മകതയ്ക്കും ഇടയിൽ, ജി-20ക്ക് ഇതിനകം തന്നെ അതിന്റെ പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു. 2022 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഉക്രെയ്നിൽ റഷ്യ നടത്തിയ പ്രത്യേക സൈനിക നടപടിക്ക് ശേഷം, ഫോറത്തിന്റെ പങ്ക് ഒരു ടോക്ക് ഷോയുടെ പങ്ക് മാത്രമായി ചുരുങ്ങി. അതിനുശേഷം റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് വ്‌ളാഡിമിർ പുടിൻ ഒരു ജി-20 ഉച്ചകോടിയിലും പങ്കെടുത്തിട്ടില്ല. അതേസമയം, 2022 ൽ ബാലി ഉച്ചകോടിയിൽ പങ്കെടുത്തതിന് ശേഷം ചൈനീസ് പ്രസിഡന്റ് ഷി ജിൻപിങും അതിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കി. അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഒരുകാലത്ത് മറ്റൊരു ബദലുമില്ലെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന നവലിബറൽ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതിനാണ് ജി-20 രൂപീകരിച്ചതെന്ന് മുകളിൽ പറഞ്ഞ വിവരണം വ്യക്തമായി കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്ന് കഥ മാറി. ആ ഘടന ആഴത്തിലുള്ള പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. ആ നയങ്ങളുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ സാധാരണക്കാർക്ക് വളരെ ദോഷകരമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, അവർ ഇപ്പോൾ സ്വന്തം സ്ഥാപക രാജ്യങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു. ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അമേരിക്കയിലെ മാഗ (മേക്ക് അമേരിക്ക ഗ്രേറ്റ് എഗെയ്ൻ) പ്രസ്ഥാനവും ആ നയങ്ങൾ ഈ സാമ്പത്തിക സൂപ്പർ പവറിന്റെ അടിത്തറയെ തന്നെ തകർത്തുവെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.

വ്യക്തിത്വത്തിലെ പിഴവുകളും നിരവധി നയപരമായ പൊരുത്തക്കേടുകളും ഉണ്ടെങ്കിലും, ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് തന്റെ മുൻഗാമികളേക്കാൾ നന്നായി ഈ യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കാരണമുണ്ട്. ലോകത്തിന്മേൽ സ്വന്തം ഇഷ്ടം അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് ഇനി കഴിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുന്നു. സൈനിക ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് തീർച്ചയായും നാശം വിതയ്ക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, അഭിവൃദ്ധി എന്ന സ്വപ്നം വിൽക്കാനുള്ള അതിന്റെ കഴിവ് കുറഞ്ഞു. തൽഫലമായി, ലോക വേദികളിൽ അമേരിക്കയ്ക്ക് ഇനി ഒരേ ആധിപത്യം ഇല്ല. അതിന്റെ കാരണം ചൈനയുടെയും റഷ്യയുടെയും നേതാക്കൾ തുല്യ നിലയിലായതാണെന്നു തോന്നുന്നു. സാമ്പത്തിക മേഖലയിൽ മാത്രം, ചൈനയുടെ സ്ഥാനം അമേരിക്കയേക്കാൾ മികച്ചതായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു.

വെളുത്ത സമൂഹത്തിനെതിരെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക നടത്തുന്ന അതിക്രമങ്ങളെ തെറ്റായി കുറ്റപ്പെടുത്തിയാണ് ട്രംപ് ജി-20 ഉച്ചകോടി ബഹിഷ്കരിച്ചത്. എന്നാല്‍, അമേരിക്കയെ അകറ്റി നിർത്തുന്ന ഒരേയൊരു ബഹുമുഖ ഫോറമല്ല അത്. വിവിധ യുഎൻ ഏജൻസികളുമായുള്ള യുഎസ് സഹകരണവും അദ്ദേഹം വിച്ഛേദിച്ചു. അർജന്റീനിയൻ പ്രസിഡന്റ് ഹാവിയർ മില്ലി ഇതിന് പിന്നിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്താഗതിക്ക് ഒരു സൂചന നൽകി. മില്ലിയെ ഒരു അരാജക-മുതലാളിത്ത വാദിയാണെന്ന് വിളിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ഈ ലിബർട്ടേറിയൻ വീക്ഷണം ട്രംപിന്റെ സ്വന്തം വീക്ഷണത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് കഴിഞ്ഞ ഒക്ടോബറിൽ നടന്ന അർജന്റീന തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ട്രംപ് മില്ലിയെ പിന്തുണച്ചത്. മില്ലിയുടെ പാർട്ടി വിജയിച്ചാൽ, യുഎസ് അർജന്റീനയ്ക്ക് 40 ബില്യൺ ഡോളർ സഹായം നൽകുമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ട്രംപിന്റെ ഈ ഇടപെടൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ നിർണായകമായി.

അതുകൊണ്ട് മില്ലി പറഞ്ഞു, “ലോകം ഇപ്പോൾ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രൂപത്തിലേക്ക് എത്തുകയാണ്. യുഎസ്, റഷ്യ, ചൈന എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ മൂന്ന് ഗ്രൂപ്പുകൾ ഉണ്ടാകും. തങ്ങളുടെ സ്വാധീന മേഖല ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിലാണെന്ന് യുഎസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ അമേരിക്കയുടെ ഏറ്റവും വലിയ തന്ത്രപരമായ സഖ്യകക്ഷിയാണ് അർജന്റീന എന്നതിൽ സംശയമില്ല.” അർജന്റീനിയൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ ട്രംപിന്റെ ഇടപെടലിനെ ന്യായീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് മില്ലി ഈ പ്രസ്താവന നടത്തിയത്. ഈ ധാരണ മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ട്, അധികാരത്തിൽ വരുമ്പോൾ പനാമയിൽ ട്രംപ് ചെലുത്തിയ സമ്മർദ്ദത്തിന് പിന്നിലെ ചിന്തയും വെനിസ്വേലയ്‌ക്കെതിരായ യുഎസിന്റെ നിലവിലെ യുദ്ധ നിലപാടും എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. കൂടാതെ, റഷ്യയുടെ നിബന്ധനകൾക്ക് വിധേയമായി ഉക്രെയ്ൻ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനും ചൈനയുമായി തുല്യ വ്യാപാര കരാറിൽ എത്താനുമുള്ള ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിലപാടും നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും.

ട്രംപിന്റെ വ്യാപാരയുദ്ധത്തിന്റെ ചരിത്രം എഴുതപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം, അത് അമേരിക്കൻ ആധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനുള്ള ഒരു പരാജയപ്പെട്ട ശ്രമമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടും. സാമ്പത്തിക വൻശക്തി എന്ന നിലയിൽ ചൈനയുടെ അഭൂതപൂർവമായ ഉയർച്ചയായിരിക്കും ഈ പരാജയത്തിന് പിന്നിലെ കാരണം. ചൈനയുടെ ഉയർച്ച തടയാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ യുഎസ് വൈകിച്ചതായി അമേരിക്കൻ ചരിത്രകാരന്മാർ വിലപിക്കും. ഈ ശ്രമം ആരംഭിച്ചപ്പോഴേക്കും, യുഎസ് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ തന്നെ ചൈനയുടെ ഉൽപ്പാദന ശേഷിയെ വളരെയധികം ആശ്രയിച്ചിരുന്നു, അതിനാൽ പ്രസിഡന്റ് ട്രംപിന് പിന്നോട്ട് പോകേണ്ടിവന്നു!

അപൂർവ ഭൂമി ധാതുക്കളിലും നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളിലും ചൈനയുടെ ആധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ വ്യാപകമായി അറിയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ, അതിലേക്ക് ഒരു പുതിയ വശം കൂടി ചേർത്തിരിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് സാമ്പത്തിക മേഖലയിൽ. കഴിഞ്ഞ 25 വർഷത്തിനിടെ അമേരിക്കൻ ബിസിനസുകൾ ചൈനീസ് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് 200 ബില്യൺ ഡോളർ കടം വാങ്ങിയതായി യുഎസ് ഏജൻസിയായ എയ്ഡ്ഡാറ്റ അടുത്തിടെ വെളിപ്പെടുത്തി, ഇത് ഒരു സംവേദനത്തിന് കാരണമായി. കഴിഞ്ഞ രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടുകളായി ലോകത്തിലെ 80 ശതമാനം രാജ്യങ്ങളും ചൈനീസ് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് കടം വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് എയ്ഡ്ഡാറ്റയുടെ റിപ്പോർട്ടില്‍ പറയുന്നു. തീർച്ചയായും, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വായ്പാദാതാവായി ചൈന മാറിയ വാർത്ത പുതിയതല്ല; ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ രാജ്യങ്ങൾ പോലും ചൈനയുടെ കടം വാങ്ങുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്നു എന്നതാണ് ഒരു സംവേദനത്തിന് കാരണമായത്.
(https://fortune.com/2025/11/18/secret-china-loans-to-us-business-200-billion-over-25-years-shell-companies/)

വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിൽ ചൈനയുടെ കടബാധ്യത വർദ്ധിക്കുന്നത് അതിന്റെ അഭിലാഷമായ ബെൽറ്റ് ആൻഡ് റോഡ് ഇനിഷ്യേറ്റീവ് പദ്ധതിയുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ പദ്ധതിയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന 140-ലധികം രാജ്യങ്ങൾ നിർമ്മാണത്തിനായി പ്രധാനമായും ചൈനീസ് സാങ്കേതികവിദ്യ, വസ്തുക്കൾ, വായ്പകൾ എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എഡ്ഡാറ്റ കുറിക്കുന്നു. എന്നാല്‍, യു എസ്, ഓസ്‌ട്രേലിയ, നെതർലാൻഡ്‌സ്, പോർച്ചുഗൽ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളും ചൈനീസ് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നിന്ന് വൻതോതിൽ കടം വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോയി.

ഈ സാഹചര്യം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, ആഗോള ദക്ഷിണേഷ്യയിൽ ചൈനയുടെ സ്വാധീനം അതിവേഗം വളരുന്നത് കാണുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ജി-7 ഒഴികെ, മറ്റേതൊരു ആഗോള ഫോറത്തിലും വികസ്വര രാജ്യങ്ങളാണ് ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നത്. ഈ രാജ്യങ്ങൾ ഒരുകാലത്ത് പാശ്ചാത്യ സഹായത്തെ വളരെയധികം ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍, ചൈനയുടെ ഉയർച്ചയും അതിന്റെ ആഗോള തന്ത്രവും ആ ആശ്രയത്വത്തെ വലിയതോതിൽ ഇല്ലാതാക്കി. ഇത് ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയ്ക്കും ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്. അതിനാൽ, അവിടെ അമേരിക്കൻ ആധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നത് ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന് എളുപ്പമായിരിക്കില്ല.

33 CELAC (ലാറ്റിൻ അമേരിക്കൻ, കരീബിയൻ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ സമൂഹം) രാജ്യങ്ങളിൽ 24 എണ്ണം ബെൽറ്റ് ആൻഡ് റോഡ് ഇനിഷ്യേറ്റീവിന്റെ ഭാഗമാണ്.

ബ്രസീൽ, ചിലി, പെറു എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി CELAC രാജ്യങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യാപാര പങ്കാളിയാണ് ചൈന.

അവിടത്തെ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ നിർമ്മാണം, 5G നെറ്റ്‌വർക്ക് പ്രവർത്തനം, കാർഷിക പദ്ധതികൾ, പ്രധാന ധാതുക്കൾ, ഇലക്ട്രിക് വാഹനങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം എന്നിവയ്ക്കുള്ള കരാറുകൾ ചൈനീസ് കമ്പനികൾക്ക് ലഭിച്ചു.

ചൈനയെ അവിടെ നിന്ന് പുറത്താക്കുകയോ മേഖലയെ അതിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് യുഎസിന് എളുപ്പമാവില്ല എന്നത് വ്യക്തമാണ്. ആ രാജ്യങ്ങളിലോ ലോകത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലോ ആവശ്യമായ ഉൽപ്പാദന, സാങ്കേതികവിദ്യ, സേവന മേഖലകൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ യുഎസിന് കഴിയുമോ? മികച്ചതും ചെലവ് കുറഞ്ഞതുമായ ബദലുകൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഈ മത്സരത്തിൽ എങ്ങനെ വിജയിക്കാൻ കഴിയും?

ഈ ഘട്ടത്തിൽ, സാമ്പത്തിക വികസന മാതൃകകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചർച്ച പ്രസക്തമാകുന്നു. ലോകം നേരിടുന്ന ചോദ്യം, അമേരിക്കയ്ക്ക് ഒരു സാമ്പത്തിക സൂപ്പർ പവർ എന്ന പദവി നഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്തുകൊണ്ടാണ്, ഈ പദവി നേടാൻ ചൈന ഏത് മാതൃകയാണ് സ്വീകരിച്ചത് എന്നതാണ്? ബ്രിട്ടീഷ്-അമേരിക്കൻ സാമ്പത്തിക ചരിത്രകാരനായ ആദം ടൂസ് അടുത്തിടെ ഒരു പോഡ്‌കാസ്റ്റിൽ ഇത് അഭിസംബോധന ചെയ്തു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “ചൈന വെറുമൊരു വിശകലന വിഷയമല്ല. ഇന്നത്തെ ആധുനികതയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള മാസ്റ്റർ താക്കോലാണിത്. സംഘടിത ആധുനികവൽക്കരണത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണശാലയാണിത്. പാശ്ചാത്യ വ്യാവസായിക ചരിത്രം ഒരു വലിയ കഥയുടെ ആമുഖം പോലെ തോന്നാൻ തുടങ്ങുന്ന സ്ഥലമാണിത്.” (Adam Tooze Climbs the China Learning Curve – https://www.sinicapodcast.com/p/adam-tooze-climbs-the-china-learning)

ചൈനീസ്-അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരനും സംഗീതജ്ഞനും പോഡ്‌കാസ്റ്ററുമായ കൈസർ കുവോയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഇന്ന് ലോകത്തെ ഇത്രയധികം അസ്ഥിരമായി തോന്നിപ്പിക്കുന്നത് ഈ പരീക്ഷണമാണ്. ആധുനിക യുഗത്തിലെ പരിചിതമായ അടയാളങ്ങൾ മങ്ങുകയാണ്, കാര്യങ്ങൾ വഴുതിവീഴുന്നതായി തോന്നുന്നു, നമ്മൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന പുരോഗതിയുടെയും ശക്തിയുടെയും കഥകൾ ഇന്നത്തെ ഭൂപടത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നില്ല. (The Great Reckoning – The Ideas Letter https://www.theideasletter.org/essay/the-great-reckoning/).

ജി-20 ജോഹന്നാസ്ബർഗ് ഉച്ചകോടിയിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾ ഈ വിവരണത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ്. അമേരിക്കയുടെ അഭാവത്തിന് വലിയ മാറ്റമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. എന്തായാലും, പുതിയ ആഗോള വിവരണവുമായി ജി-20 വളരെ ചെറിയ തോതിൽ മാത്രമേ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ. ആ വിവരണം എഴുതുന്നതിനുള്ള പ്രധാന വേദികൾ ബ്രിക്സ്+, യുറേഷ്യൻ ഇക്കണോമിക് യൂണിയൻ, ഷാങ്ഹായ് സഹകരണ സംഘടന തുടങ്ങിയ സംഘടനകളാണ്, അവിടെ യുഎസ് സാന്നിധ്യം ഒട്ടും തന്നെയില്ല.

മൊയ്തീന്‍ പുത്തന്‍‌ചിറ