വേർപാടിന്റെ കനൽവഴികളിലൂടെ കാലം പതിനൊന്ന് വർഷങ്ങൾ മുന്നോട്ട് സഞ്ചരിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, പ്രിയപ്പെട്ടവർ വിട്ടുപിരിയുമ്പോൾ അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ സുഗന്ധം ഒരിത്തിരി പോലും മങ്ങാതെ മനസ്സിൽ തന്നെയുണ്ട്. പരേതനായ മാളിയേക്കൽ സ്കറിയ എന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട 'കുഞ്ചാച്ച' ഓർമ്മയായിട്ട് ഇന്നേക്ക് 11 വർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയാവുകയാണ്. വീട്ടിലെ വിളിപ്പേര് കുഞ്ഞുമോൻ എന്നായിരുന്നെങ്കിലും എനിക്കദ്ദേഹം ജീവശ്വാസം പോലെ പ്രിയപ്പെട്ട എന്റെ സ്വന്തം കുഞ്ചാച്ചയായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അദ്ദേഹം എന്റെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ടെന്ന വിശ്വാസമാണ് എന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നത്.

1953 നവംബർ 26-ന് കിഴക്കമ്പലത്തിനടുത്ത് എരുമത്തലയിൽ പരേതനായ മാളിയേക്കൽ പൈലോയുടെയും ലീലാമ്മയുടെയും മകനായാണ് കുഞ്ചാച്ചയുടെ ജനനം. ചെറുപ്പകാലം മുതലേ എഴുത്തിലും വായനയിലും അതീവ താല്പര്യം പുലർത്തിയിരുന്ന അദ്ദേഹം ഒരു നല്ല പ്രതിഭയായിരുന്നു. ബാലജനസഖ്യത്തിന്റെ കൈയെഴുത്ത് മാസികയിൽ കുഞ്ചാച്ച എഴുതിയ 'ഞാൻ കണ്ട അപകടം' എന്ന ചെറുകഥയ്ക്ക് മലയാള മനോരമയുടെ "ബാലസാഹിത്യ" അവാർഡ് ലഭിച്ചതൊക്കെ ഇന്നും അഭിമാനത്തോടെ ഓർക്കുന്നു.

കേവലം ഒരു ജ്യേഷ്ഠൻ എന്നതിലുപരി എന്റെ ജീവിതത്തിലെ വലിയൊരു വഴികാട്ടി കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സൺഡേ സ്കൂൾ അധ്യാപകനായിരുന്ന കുഞ്ചാച്ചയാണ് എന്നെ വേദപാഠം പഠിപ്പിച്ചത്. അന്ന് ക്ലാസിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞുതന്ന "അനുസരണം ബലിയേക്കാൾ നന്ന്" എന്ന ദൈവവചനം ഇന്നും എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മങ്ങാതെ കിടപ്പുണ്ട്.

എറണാകുളം സെന്റ് ആൽബർട്ട്സ് കോളേജിൽ നിന്നും ബിരുദം നേടിയ ശേഷം സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്ന് കോലഞ്ചേരിയിൽ 'കൈയേം ബ്രിഡ്ജ്' എന്ന പേരിലൊരു പാരലൽ കോളേജ് ആരംഭിച്ചുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതം തുടങ്ങുന്നത്. അവിടെ മാനേജരായും ലക്ചററായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് അങ്ങേയറ്റം പ്രിയപ്പെട്ടവനും സമർപ്പണബോധമുള്ളവനുമായ ഒരു അധ്യാപകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പിൽക്കാലത്ത് ജീവിതം മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് മാറിയപ്പോഴും, പഴയ സഹപ്രവർത്തകരുമായും വിദ്യാർത്ഥികളുമായും ആ ഊഷ്മളമായ സൗഹൃദം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

1980-ലാണ് കുഞ്ചാച്ച അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറുന്നത്. പ്രവാസ ജീവിതത്തിലും കഠിനാധ്വാനം കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഉയരങ്ങൾ കീഴടക്കി. ബർഗൻ കൗണ്ടി ഹൗസിംഗ് അതോറിറ്റിയിൽ ദീർഘകാലം സേവനമനുഷ്ഠിച്ച അദ്ദേഹം ഫൈനാൻസ് ഡയറക്ടർ പദവിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ജോലിയിൽ നിന്നും വിരമിച്ചത്.

മറ്റുള്ളവരുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിടർത്തുക എന്നതായിരുന്നു കുഞ്ചാച്ചയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം. നേരിട്ടാകട്ടെ, ഫോണിലൂടെയോ ഇമെയിൽ വഴിയോ ഫേസ്ബുക്കിലൂടെയോ ഒക്കെയാകട്ടെ, സുഹൃത്തുക്കളുമായും കുടുംബാംഗങ്ങളുമായും പങ്കുവെക്കാൻ തമാശകളും രസകരമായ കഥകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പക്കൽ എപ്പോഴും സ്റ്റോക്കുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പമിരുന്ന നിമിഷങ്ങളിലൊക്കെയും പൊട്ടിച്ചിരികളും സ്നേഹവും മാത്രമാണ് ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.

നല്ലൊരു സഹോദരനായും, സ്നേഹനിധിയായ ഭർത്താവായും, കരുതലുള്ള പിതാവായും, വിശ്വസ്തനായ സുഹൃത്തായും അങ്ങനെ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയങ്ങളിൽ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനം നേടിയെടുക്കാൻ കുഞ്ചാച്ചയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ സ്നേഹവും ഓർമ്മകളും അനുഭവിക്കാൻ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച ഏവരുടെയും മനസ്സിൽ അദ്ദേഹം എന്നും ജീവിക്കും.

എന്നെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞുപോയെങ്കിലും, എന്റെ ചിന്തകളിലും പ്രാർത്ഥനകളിലും ഓരോ ദിവസവും കുഞ്ചാച്ച ജീവിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രിയപ്പെട്ട എന്റെ കുഞ്ചാച്ചയുടെ ഓർമ്മകൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം ആത്മാവിന്റെ നിത്യശാന്തിക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.