യുദ്ധം ആർക്കും താല്പര്യമില്ലെങ്കിലും മനുഷ്യൻ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം അത് ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായേ മതിയാവുള്ളൂ. നിലവിൽ ലോകത്തു വലിയതും ചെറുതുമായ ഏകദേശം 65 സജീവ സായുധ സംഘട്ടനങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം രേഖപ്പെടുത്തിയ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സംഖ്യയാണിത്. ഇവയിൽ വൻതോതിലുള്ള അന്തർസംസ്ഥാന യുദ്ധങ്ങൾ മുതൽ ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങളും പ്രാദേശിക കലാപങ്ങളും വരെ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ അക്രമം നിരീക്ഷിക്കുന്ന സംഘടനകൾ 120-ലധികം സായുധ സംഘട്ടനങ്ങളും പ്രാദേശിക യുദ്ധങ്ങളും സജീവമായി നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു, അതിൽ ചെറിയ തോതിലുള്ള, സംസ്ഥാനേതര ഏറ്റുമുട്ടലുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. 

" വെപ്പൺസ് ഓഫ് മാസ്സ് ഡിസ്ട്രക്ഷൻ" എന്ന വലിയ തമാശ പറഞ്ഞു ഇറാഖിനെ ഒന്നുചേർന്നു ആക്രമിച്ച ഒരു സമയം ആരും മറന്നുകാണില്ല. ഇപ്പോൾ ഇറാന്റെ ആണവപദ്ധതി ലോകത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിനെ ബാധിക്കും എന്ന നിരന്തരമായ ഭീഷണിക്കുമുന്നിൽ ഇറാനെ ആക്രമിച്ചു വരുതിയിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അവർ ഉയർത്തിയ വെല്ലുവിളികളിൽ പകച്ചുനിൽക്കയാണ് സാമ്പ്രാജ്യങ്ങൾ. "ഹോർമോസ് കടലിടുക്ക് തുറക്കുക" എന്ന് കേട്ടാൽ, അത് വർഷങ്ങളായി അടഞ്ഞുകിടന്നു എന്ന് തോന്നിപ്പോകും, ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുമുമ്പ് സുഗമമായ യാത്രാവഴിയായിരുന്നു ഇതു എന്നത് മറന്നുപോകുന്നു. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ നിയന്ത്രണം ഇറാനു നൽകി സേവന ഫീസ് ഈടാക്കാനുള്ള അവകാശം കൊടുക്കേണ്ടിവരുന്നു. ഇറാന്റെ എണ്ണയും പ്രകൃതിവാതകവും കമ്പോളത്തിൽ ഔദ്യോഗികമായി വരുന്നതോടെ ലോക എണ്ണവിതരണത്തിൽ ഇറാനു മേധാവിത്തം ഉണ്ടാകുകയും, അതിനുചേർന്നു കിടക്കുന്ന മദ്ധ്യേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ നിരന്തരമായി ഉയർത്താൻപോകുന്ന വെല്ലുവിളികളിൽ ഇറാനുമായി വഴങ്ങിക്കൊടുക്കേണ്ടിവരും.  

"ആണവായുധം" ഇന്നു ലോകത്തിനു ഒരു ഭീഷണിയല്ല എന്നതാണ് സത്യം. ഇത് പ്രയോഗിക്കാനാവാത്ത ഭീഷണി മാത്രമാണെന്നും കൈവശം വച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടു  ഒരു പ്രയോജനവും ഇല്ല. ആണവായുധങ്ങളുള്ള ഇന്ത്യയും പാക്കിസ്ഥാനും ഇടയ്ക്കിടെ യുദ്ധം നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആണവായുധങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാൻ മുതിരില്ല. സർവ്വനാശമാണ് ഇരുകൂട്ടർക്കും ഉണ്ടാവുക എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഇത് . റഷ്യ എന്താണ് ഉക്രെയ്നിൽ ആണവായുധങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കാത്തതു എന്ന് ലോകത്തിനു അറിയാം. ഇറാൻ ആണവ ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നെങ്കിൽ, ഇസ്രയേലും അതിനു ചുറ്റും കിടക്കുന്ന മദ്ധേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളും ഈ ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ അനുവദിച്ചാൽ തീരാവുന്ന ആണവ ഭീഷണിയേ ഉള്ളൂ. 

പിന്നെ, ഇറാൻ "അനുസരണയില്ലാത്ത, പരുഷമായ" ഒരു ഭരണമാണ് എന്നു ആക്ഷേപിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ കൈകളിൽ ആണവായുധങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായിരിക്കില്ല എന്ന ആരോപണത്തിനു ഒരു കഴമ്പുമില്ല; കാരണം സ്വയം സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോൾ ഓരോ സമൂഹവും അവരുടേതായ രീതികളിൽ ചെന്നു പെടുക സ്വാഭാവികം. ഇസ്രായേൽ അതിന്റെ അനിവാര്യമായ ചെറുപ്പുനിർത്തലുകൾ നടത്തുക അവരുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ കാര്യമാണ്. നിലവിലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ അവയുടെ നിർബന്ധിതമോ അല്ലാതെയോ ഉള്ള കൂട്ടുകെട്ടുകൾ വഴിപിരിഞ്ഞാൽ, ഇപ്പോഴുള്ള അതിരുകളൊക്കെ മാഞ്ഞുപോകും. ഇപ്പോഴുത്തെ പേരുകളും, രീതികളും, സംവിധാനങ്ങളും മാറുകയും സ്വയം നിർണ്ണയിക്കപ്പെടാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയും ചെയ്യപ്പെടും. അതിനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളുമാണ് ഇപ്പോൾ കണ്ടുവരുന്നത്. 

ആധുനികലോകത്തിലെ വിഭവ മത്സരം സമാനമില്ലാത്ത ആശ്രിതത്വം, തന്ത്രപരമായ വിതരണ ശൃംഖലയിലെ തടസ്സങ്ങൾ, പ്രാദേശിക പ്രോക്സി സംഘർഷങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ പുതിയ രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. രാഷ്ട്രങ്ങൾ ഇനി പ്രദേശങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല പോരാടുന്നത്; ആഗോള വൈദ്യുതി ഘടനകളെ നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി അവർ ഊർജ്ജം, നിർണായക ധാതുക്കൾ, സാങ്കേതികവിദ്യ എന്നിവയിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം ആയുധമാക്കുന്നു. ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മാറ്റം പരമ്പരാഗത പെട്രോസ്റ്റേറ്റുകളെ അസ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും പുതിയ ഹരിത ഊർജ്ജ നേതാക്കളെ ശാക്തീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിനെതിരായി അമേരിക്കൻ യാഥാസ്ഥിക ചിന്തകർ പെട്രോൾ ഇന്ധനം  മഹത്വവത്കരിക്കുന്ന "ഡ്രിൽ ബേബി ഡ്രിൽ" മുദ്രാവാക്യം ഉയർത്തുന്നു. പരിസ്ഥിതിയും കാലാവസ്ഥാ നാശവും ഒരു തട്ടിപ്പായി കളിയാക്കപ്പെടുന്നു. അതാണ് ഇന്ന് നാം നമ്മുടെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നടുക്കുന്ന യാഥാർഥ്യങ്ങൾ.  

തായ്‌വാൻ പോലുള്ള ഉയർന്ന തോതിൽ ദുർബലമായ ഭൂരാഷ്ട്രീയ മേഖലകളിലാണ് ഭൂരിഭാഗം നൂതന മൈക്രോചിപ്പുകളും നിർമ്മിക്കുന്നത്. ആഗോള ഇന്റർനെറ്റ് ട്രാഫിക് വഹിക്കുന്ന ഭൗതിക കേബിളുകൾ റൂട്ട് ചെയ്യുന്നതിനും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും രാജ്യങ്ങൾ മത്സരിക്കുന്നു. ഡാറ്റാ സെന്ററുകളുടെ വൻതോതിലുള്ള വൈദ്യുതി ആവശ്യകതകൾ സ്ഥിരതയുള്ള പവർ ഗ്രിഡുകൾക്കായുള്ള പ്രാദേശിക മത്സരത്തിന് കാരണമാകുന്നു. ഇത് ഒട്ടൊന്നുമല്ല രാജ്യനേതൃത്വങ്ങളെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്നതും അലോരസപ്പെടുത്തുന്നതും. ജനങ്ങൾ അവരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതവുമായി മല്ലടിച്ചു ദിവസം തള്ളിനീക്കുമ്പോൾ, ഇതൊന്നും അവരുടെ പരിധിയിൽ വന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.

അമേരിക്കയിൽ, എലോൺ മസ്‌ക്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമ്പത്ത് $1 ട്രില്യൺ പരിധി മറികടന്നതിന് ശേഷം ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഔദ്യോഗിക ട്രില്യണയർ ആയി. മസ്‌കിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള സമ്പത്ത് ശേഖരണം പരമ്പരാഗത ശമ്പളത്തിലൂടെയല്ല സംഭവിച്ചത്. പകരം, അതിവേഗം വളരുന്ന സാങ്കേതിക മേഖലകളിലെ ഇക്വിറ്റി ഉടമസ്ഥതയിലൂടെ (കമ്പനികളുടെ ഓഹരികൾ സ്വന്തമാക്കൽ) പ്രക്രിയകളിലൂടെയാണ് നടന്നത്. ലക്ഷക്കണക്കിന് പുതിയ കോടീശ്വരന്മാരെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു വലിയ 'വെൽത്ത് എഞ്ചിനായി' യുഎസ് ഇപ്പോഴും  പ്രവർത്തിക്കുന്നു. 8.7 ദശലക്ഷം മുതൽ 24 ദശലക്ഷം വരെ അമേരിക്കക്കാർ കോടീശ്വരൻ പദവി വഹിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം ശരാശരി 1,000 പുതിയ കോടീശ്വരന്മാർ പുതുതായി ചേർക്കപ്പെട്ടു, പ്രധാനമായും മികച്ച ഓഹരി വിപണി പ്രകടനവും കുതിച്ചുയരുന്ന റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് മൂല്യങ്ങളുമാണ് ഇതിന് കാരണമായത്. എന്നാൽ, ഈ ആസ്തി വർദ്ധനവ് വാടക ചെലവ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, ഏറ്റവും ദരിദ്രരായ ജനസംഖ്യാ വിഭാഗത്തിന്റെ വരുമാനം ആവിയായി, പ്രാദേശിക ദാരിദ്ര്യ മാനദണ്ഡങ്ങൾ വഷളാക്കുമെന്നും തെളിയിക്കുന്നു.

ഇപ്പോഴുള്ള എല്ലാ അന്തർദേശീയ രീതികളും ആർക്കും ബാദ്ധ്യമല്ലാത്ത, ബോധ്യമില്ലാത്ത പുരാണകഥകളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ അതിരുകളും ഇപ്പോൾ ദുർബലമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് വല്ലാതെ നടുക്കുന്നുണ്ട്. സംഘർഷം, അക്രമം അല്ലെങ്കിൽ പീഡനം എന്നിവ കാരണം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള 117.8 ദശലക്ഷം ആളുകൾ നിർബന്ധിതമായി കുടിയിറക്കപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ 41.6 ദശലക്ഷം അഭയാർത്ഥികളും അഭയം തേടുന്നവരും, ഏകദേശം 69 ദശലക്ഷം ആന്തരികമായി കുടിയിറക്കപ്പെട്ടവരും (IDPs) ഉൾപ്പെടുന്നു. ദുർബലമായ രാജ്യങ്ങൾക്കുള്ള പുനരധിവാസ അവസരങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്ര സഹായവും വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു, ഇത് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ മാനുഷിക സഹായത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു. 

ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന യുഎസ്-ഇറാൻ ധാരണാപത്രം (എംഒയു) പ്രകാരം ഏതാനും വലിയ സാമ്പത്തിക, സൈനിക പ്രതിസന്ധികൾ പരിഹരിക്കുന്നതിലൂടെ വിശാലമായ ആഗോള ദുരന്തത്തെ തടയും. യുഎസ്-ഇറാൻ ഉടമ്പടി സമഗ്രമായ ഒരു സമാധാന തന്ത്രത്തേക്കാൾ താൽക്കാലികമായ ഒരു ഭൂരാഷ്ട്രീയ സംരക്ഷണം എന്ന നിലയിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. സജീവമായ ഒരു യുദ്ധം നിർത്തി ആഗോള വ്യാപാരം സ്വതന്ത്രമാക്കുന്നതിലൂടെ അത് ലോകത്തെ ഇന്ന് കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്ഥലമാക്കി മാറ്റുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇസ്രായേലിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പ്രത്യേക, സമാന്തര സുരക്ഷാ ചട്ടക്കൂട് ഇല്ലാതെ, 60 ദിവസത്തെ ചർച്ചാ ജാലകം അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കരാർ തകരാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ചരിത്രവും നിലവിലെ സംഭവവികാസങ്ങളും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 

അമേരിക്ക അതിന്റെ 250 വർഷങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, തുടർച്ചയായ ഒരു നാഗരികത എന്ന നിലയിൽ പേർഷ്യ 2500 വർഷത്തിലധികമായി ലോകത്തു പൊതുവായ വ്യാപാരം നടത്തി ജീവിച്ച ഒരു സമൂഹമാണ് എന്നത് ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള സാംസ്കാരികവും ചരിത്രപരവുമായ സ്വത്വത്തിന്റെ കാതലും വിസ്മരിക്കൻപാടില്ല. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ബുദ്ധിശക്തിയുടെ അനുപാതം പരിശോധിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വൈകാരിക ബുദ്ധി പരിശോധിക്കുന്നതാണ് പ്രധാനം. അത് ഒരു രാജ്യത്തിനും സമൂഹത്തിനും ബാധകമാണ്.

Varghese Korason