ജീവിതം എത്രമാത്രം അപ്രതീക്ഷിതമാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത് ചില വിയോഗങ്ങൾക്കും വേർപിരിയലുകൾക്കും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുമ്പോഴാണ്. കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ എന്റെ മനസ്സിനെ ഒരുപോലെ ഉലച്ച രണ്ട് സംഭവങ്ങൾ ഇതിന് അടിവരയിടുന്നു. ഒന്ന്, ജ്യേഷ്ഠതുല്യനായ ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ മരണം. രണ്ട്, വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ് ശുഭകരമായി നടക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു ബന്ധം പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷം തകർന്നുപോയത്. ഈ രണ്ട് അനുഭവങ്ങളെയും കൂട്ടിമുട്ടിക്കുമ്പോൾ ഭക്തകവി പൂന്താനത്തിന്റെ വരികൾക്ക് കാലാതീതമായ ഒരർത്ഥമുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.
"കണ്ടുകണ്ടങ്ങിരിക്കും ജനങ്ങളെ കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ..."
ജ്ഞാനപ്പാനയിലെ ഈ വരികൾ മരണത്തിന്റെ അനിവാര്യതയെ മാത്രമല്ല, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ നശ്വരതയെയും കൂടെയാണ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.
ഹൃദയത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരാൾ പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷം വെറും ഓർമ്മയായി മാറുന്നത് താങ്ങാനാവാത്ത ആഘാതമാണ്. മരണം പ്രകൃതിനിയമമാണ്; അവിടെ മനുഷ്യൻ നിസ്സഹായനാണ്. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാട് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ശൂന്യത ഭീകരമാണെങ്കിലും, അതിനേക്കാൾ വേദനിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു 'അദൃശ്യമാകൽ' ഇന്ന് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. അത് ജീവിച്ചിരിക്കെത്തന്നെ ആത്മബന്ധങ്ങൾ മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്നതാണ്.
വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ്, ക്ഷണക്കത്തുകൾ പോലും വിതരണം ചെയ്ത ശേഷമാണ് സുഹൃത്തിന്റെ മകന്റെ വിവാഹം വേണ്ടെന്നുവെച്ചത്. ഇവിടെയും പൂന്താനത്തിന്റെ വരികൾ അന്വർത്ഥമാകുന്നു. വർഷങ്ങളോളം സ്നേഹത്തോടും ആദരവോടും കണ്ടിരുന്നവർ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അപരിചിതരോ ശത്രുക്കളോ ആയി മാറുന്നു. മരണം ദൈവനിശ്ചയമാണെങ്കിൽ, ഇത്തരം ബന്ധം തകരലുകൾ മനുഷ്യൻ സ്വയം വരുത്തിവെക്കുന്ന ദുരന്തങ്ങളാണ്.
പഴയ തലമുറയിൽ വിവാഹം എന്നത് വിട്ടുവീഴ്ചകളിലും സഹനത്തിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു പവിത്ര കരാറായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ യുവതലമുറയിൽ കണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ആശങ്കാജനകമാണ്:
നിസ്സാരമായ ഇണക്കങ്ങൾക്കും പിണക്കങ്ങൾക്കും മുൻപിൽ തകർന്നുപോകുന്ന ബന്ധങ്ങൾ.മറ്റൊരാൾക്ക് മുൻപിൽ അല്പം പോലും വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറാകാത്ത മനസ്ഥിതി. വിവാഹത്തെ കേവലം ഒരു സാമൂഹിക ചടങ്ങായോ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വമായോ മാത്രം കാണുന്ന രീതി.
"കണ്ടില്ലെന്നു വരുത്തുന്നതും ഭവാൻ" എന്നത് ഭൗതികമായ അന്ത്യത്തെ മാത്രമല്ല, നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു ആത്മബന്ധം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മരണം നൽകുന്ന മുറിവ് കാലക്രമേണ ഉണങ്ങിയേക്കാം, എന്നാൽ ജീവിച്ചിരിക്കെ സംഭവിക്കുന്ന ഇത്തരം വേർപിരിയലുകൾ മാതാപിതാക്കൾക്കും കുടുംബത്തിനും നൽകുന്ന മാനസികാഘാതം വിവരണാതീതമാണ്.
ജീവിതം അനിശ്ചിതത്വങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്. കൂടെയുള്ളവർ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഓർമ്മകളായി മാറാം എന്ന ബോധ്യം നമുക്കുണ്ടാകണം. ആ തിരിച്ചറിവുണ്ടെങ്കിൽ, ഈഗോയും തർക്കങ്ങളും മാറ്റിവെച്ച് പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാനും ചേർത്തുപിടിക്കാനും നമുക്ക് സാധിക്കും. സ്നേഹവും പരസ്പര ബഹുമാനവും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെ വാർത്തെടുക്കാൻ പൂന്താനത്തിന്റെ ദർശനങ്ങൾ ഇന്നും പ്രസക്തമായി തുടരുന്നു.
പി.പി. ചെറിയാൻ
