ന്യൂയോർക്കിലെ ജയിൽ സംവിധാനത്തിൽ 25 വർഷം പ്രവർത്തിച്ച അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ
വർഗീസ് പ്ലാമൂട്ടിൽ  എഴുതുന്നു 

വർക്കലയിൽ പതിനേഴുകാരനായ ഹോട്ടൽ ജീവനക്കാരൻ മുഹമ്മദ് റഹാന് പോലീസ് മർദനമേറ്റെന്ന വാർത്തയും കുടുംബം ഉന്നയിച്ച  ഗുരുതരമായ ആരോപണങ്ങളും ഏറെ വേദനയോടെയാണ് ഞാൻ വായിച്ചത്. പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ കുട്ടിയെ മർദിക്കുകയും  ഗുരുതരമായി പരിക്കേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നാണ് കുടുംബത്തിന്റെ പരാതി. സംഭവത്തിൽ ആരോപണവിധേയനായ എസ്.ഐ.   ആഷിൽ രവിയെ സ്ഥലംമാറ്റിയതായും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. ഈ ആരോപണങ്ങളുടെ നിജസ്ഥിതി നിഷ്പക്ഷമായ അന്വേഷണത്തിലൂടെ  കണ്ടെത്തേണ്ടതാണ്. ആരോപണവിധേയരായ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും നിയമപരമായ നീതി ലഭിക്കണം. എന്നാൽ ഈ സംഭവം ഉയർത്തുന്ന അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു ചോദ്യം അവഗണിക്കാനാവില്ല.

ഒരു കുറ്റകൃത്യത്തെക്കുറിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയെ ശാരീരികമായി പീഡിപ്പിക്കാൻ പോലീസിന് എന്ത് അവകാശമാണുള്ളത്?

ഈ ചോദ്യം ഉന്നയിക്കാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് കേവലം ഒരു വാർത്തയല്ല. അമേരിക്കയിലെ ന്യൂയോർക്ക് സംസ്ഥാനത്തെ ജയിൽ  സംവിധാനത്തിൽ 25 വർഷം പ്രവർത്തിച്ച എന്റെ സ്വന്തം അനുഭവങ്ങൾ കൂടിയാണ്. 

കെയർ, കൺട്രോൾ ആൻഡ് കസ്റ്റഡി — എന്റെ 25 വർഷത്തെ അനുഭവം ന്യൂയോർക്ക് സ്റ്റേറ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് കറക്ഷൻസ് ആൻഡ്  കമ്മ്യൂണിറ്റി സൂപ്പർവിഷനിൽ (DOCCS) 25 വർഷം സേവനമനുഷ്ഠിച്ച വ്യക്തിയാണ് ഞാൻ. ക്വീൻസ്‌ബറോ കറക്ഷണൽ  ഫെസിലിറ്റിയിലും റൈക്കേഴ്സ് ഐലൻഡ് സ്റ്റേറ്റ് സ്ക്രീനിംഗ് യൂണിറ്റിലും പ്രവർത്തിക്കാൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

ന്യൂയോർക്ക് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ correctional സംവിധാനത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച ഈ അനുഭവങ്ങൾ തടവുകാരുടെ സുരക്ഷ,  അവകാശങ്ങൾ, ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ, കസ്റ്റഡിയിൽ കഴിയുന്നവരോടുള്ള പെരുമാറ്റം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട്  മനസ്സിലാക്കാൻ എന്നെ സഹായിച്ചു. 

ഞങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ നയിച്ചിരുന്ന പ്രധാന ആശയമായിരുന്നു Care, Control, and Custody — സംരക്ഷണം, നിയന്ത്രണം,  സുരക്ഷിതമായ കസ്റ്റഡി.കസ്റ്റഡിയിലുള്ള വ്യക്തി കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെട്ട തടവുകാരനാണോ വിചാരണ നേരിടുന്നയാളാണോ  എന്നതിലുപരി, അയാളുടെ സുരക്ഷയും ആരോഗ്യവും മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സും സംരക്ഷിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കുണ്ട്. 

ഒരു correctional officer-ന്റെ ജോലി തടവുകാരനെ വ്യക്തിപരമായി ശിക്ഷിക്കുകയല്ല. നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിച്ചുകൊണ്ട്  സുരക്ഷിതമായ അന്തരീക്ഷം ഉറപ്പാക്കുകയാണ്.നിയമാനുസൃതമായ അച്ചടക്ക നടപടികൾക്ക് പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകളുണ്ടാകാം. എന്നാൽ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനും വ്യക്തിപരമായ ദേഷ്യത്തിന്റെയോ പ്രതികാരത്തിന്റെയോ പേരിൽ തടവുകാരനെ ശാരീരികമായി  ശിക്ഷിക്കാൻ അധികാരമില്ല. 

കോടതി ശിക്ഷിച്ച വ്യക്തിയെപ്പോലും ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ശിക്ഷിക്കാൻ അധികാരമില്ലെങ്കിൽ, കുറ്റം  തെളിയിക്കപ്പെടാത്ത ഒരാളെ പോലീസ് എങ്ങനെ മർദിക്കും?ഇതാണ് എന്റെ പ്രധാന ചോദ്യം.ക്യാമറകൾ എന്തിനാണ്?
ഞാൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന correctional സംവിധാനത്തിൽ നിരീക്ഷണ ക്യാമറകൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. 

അവ തടവുകാരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കാൻ മാത്രമുള്ള ഉപകരണങ്ങളല്ല. ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും തടവുകാരുടെയും സുരക്ഷ  ഉറപ്പാക്കാനും സംഭവങ്ങളുടെ യഥാർഥ സ്വഭാവം കണ്ടെത്താനും സഹായിക്കുന്ന സംവിധാനങ്ങളാണ്. 

ഒരു പരാതി ഉയർന്നാൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് പരിശോധിക്കാൻ ദൃശ്യങ്ങൾ സഹായിക്കും. അതുപോലെ ഉദ്യോഗസ്ഥനെതിരെ  അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ആരോപണമുണ്ടായാലും സത്യാവസ്ഥ കണ്ടെത്താൻ അവ ഉപകരിക്കും. 

അതുകൊണ്ടുതന്നെ പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിലും ചോദ്യം ചെയ്യൽ മുറികളിലും നിയമാനുസൃതമായ ഓഡിയോ-വീഡിയോ  നിരീക്ഷണവും രേഖകളുടെ സുരക്ഷിതമായ സൂക്ഷിപ്പും ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. 

ക്യാമറകൾ സ്ഥാപിച്ചതുകൊണ്ടുമാത്രം പരിഷ്കരണം പൂർത്തിയാകില്ല. അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ, ദൃശ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ,  പരാതിയുണ്ടായാൽ സ്വതന്ത്രമായി പരിശോധിക്കാനാകുമോ എന്നതും പ്രധാനമാണ്. 

സത്യം കണ്ടെത്താൻ മർദനം ആവശ്യമില്ല .അമേരിക്കയിലെ അന്വേഷണരീതികളെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളതനുസരിച്ച്, ചില  അന്വേഷണങ്ങളിൽ ഒന്നിലധികം ഉദ്യോഗസ്ഥർ വ്യക്തികളെ പ്രത്യേകം അഭിമുഖം നടത്തി മൊഴികളിലെ വൈരുധ്യങ്ങൾ  പരിശോധിക്കാറുണ്ട്.എന്നാൽ മൊഴികളിലെ വൈരുധ്യങ്ങൾ മാത്രം കുറ്റം തെളിയിക്കുന്നില്ല. അവ സ്വതന്ത്രമായ തെളിവുകളുമായി  ഒത്തുനോക്കേണ്ടതുണ്ട്.ആധുനിക അന്വേഷണരീതികളിൽ പരിശീലനം ലഭിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ അഭിമുഖങ്ങൾ, ഫോറൻസിക്  പരിശോധന, ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകൾ, സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങൾ, ശാസ്ത്രീയമായ വിവരവിശകലനം എന്നിവയ്ക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്. 

ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും മർദിച്ചും നേടുന്ന കുറ്റസമ്മതം വിശ്വസനീയമായിരിക്കണമെന്നില്ല. അസഹനീയമായ വേദനയിൽനിന്ന്   രക്ഷപ്പെടാൻ നിരപരാധിയായ ഒരാൾപോലും ചെയ്യാത്ത കുറ്റം സമ്മതിച്ചേക്കാം. സത്യം കണ്ടെത്താനുള്ള മാർഗം ശാസ്ത്രീയ അന്വേഷണമാണ്; ശാരീരിക പീഡനമല്ല. കേരളത്തിലെ പോലീസിനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ആശങ്ക കേരളത്തിൽ വളർന്ന ഒരാളെന്ന നിലയിൽ പോലീസിനെ സാധാരണ ജനങ്ങൾ ഭയത്തോടെ സമീപിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വ്യക്തമായ  ഓർമകളുണ്ട്.പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോകേണ്ടിവരുന്നത് പോലും പലർക്കും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന അനുഭവമായിരുന്നു. ചോദ്യം  ചെയ്യലിന്റെ പേരിൽ മർദനവും ഭീഷണിയും ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതികളെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകൾ നമ്മുടെ സാമൂഹിക ഓർമയുടെ  ഭാഗമാണ്.

എന്നാൽ കേരളത്തിലെ മുഴുവൻ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും ഒരേ രീതിയിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.ജനങ്ങളോട്  കരുണയോടെയും മാന്യതയോടെയും പെരുമാറുന്ന, ദുരിതത്തിലായവരെ സഹായിക്കുന്ന, സ്വന്തം ജീവൻപോലും അപകടത്തിലാക്കി  മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കുന്ന നിരവധി പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുണ്ട്.അത്തരം നല്ല മാറ്റങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും  വേണം.എന്റെ വിമർശനം പോലീസ് സേനയ്ക്കെതിരെയല്ല. ചോദ്യം ചെയ്യലിന്റെ പേരിൽ ശാരീരിക പീഡനം നടക്കാതിരിക്കാൻ  നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങളും സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളും എത്രത്തോളം ഫലപ്രദമായി നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്.

നിയമം ഉണ്ടായാൽ മാത്രം പോരാ. അത് ലംഘിക്കുന്നവർക്ക് ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടാകണം. പരാതികൾ സ്വതന്ത്രമായി അന്വേഷിക്കപ്പെടണം. കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ നിയമാനുസൃതമായ നടപടി ഉറപ്പാക്കണം. 

പുതിയ സർക്കാരിന് മുന്നിലുള്ള അവസരം കേരളത്തിൽ പുതിയ സർക്കാർ അധികാരത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ  പോലീസ് സംവിധാനത്തിലെ പരിഷ്കാരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്.ജനങ്ങൾ നൽകുന്ന ജനവിധി ഭരണകൂടത്തിന് വലിയ  ഉത്തരവാദിത്വം കൂടിയാണ് നൽകുന്നത്.മുഖ്യമന്ത്രി വി.ഡി. സതീശന്റെയും ആഭ്യന്തരമന്ത്രി ശ്രീ. രമേശ് ചെന്നിത്തലയുടെയും  നേതൃത്വത്തിൽ പോലീസ് സംവിധാനത്തിൽ കൂടുതൽ സുതാര്യതയും ഉത്തരവാദിത്വവും ഉറപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടികൾക്ക് മുൻഗണന നൽകണമെന്നാണ് എന്റെ അഭ്യർഥന. 

ഇതിനായി ചില നിർദേശങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.പോലീസ് ചോദ്യം ചെയ്യലിൽ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ പീഡനം അനുവദിക്കില്ലെന്ന നയം വ്യക്തമായും കർശനമായും നടപ്പാക്കണം.പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകളിലെ  സിസിടിവി സംവിധാനങ്ങൾ പ്രവർത്തനക്ഷമമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും ദൃശ്യങ്ങൾ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കുകയും വേണം. 
നിയമപരമായി അനുവദനീയമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചോദ്യം ചെയ്യലുകൾ ഓഡിയോ-വീഡിയോ സംവിധാനങ്ങളിലൂടെ  രേഖപ്പെടുത്തണം.
കസ്റ്റഡി മർദനാരോപണങ്ങൾ സ്വതന്ത്രവും സമയബന്ധിതവുമായ അന്വേഷണത്തിന് വിധേയമാക്കണം.ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക്  തെളിവാധിഷ്ഠിതവും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ മാനിക്കുന്നതുമായ അന്വേഷണരീതികളിൽ തുടർച്ചയായ പരിശീലനം നൽകണം. 
കുട്ടികൾക്കും മറ്റ് ദുർബല വിഭാഗങ്ങൾക്കും നിയമം നൽകുന്ന പ്രത്യേക സംരക്ഷണം കർശനമായി ഉറപ്പാക്കണം.
പരാതികൾ നൽകുന്നവർക്കും സാക്ഷികൾക്കും പ്രതികാരനടപടികളെ ഭയക്കാതെ മുന്നോട്ടുവരാനുള്ള സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കണം.
ഇവയിൽ പലതിനും നിയമപരമായ അടിത്തറ നിലവിലുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് പുതിയ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നതുപോലെതന്നെ  പ്രധാനമാണ് നിലവിലുള്ള നിയമങ്ങൾ കർശനമായി നടപ്പാക്കുന്നതും അവയിലെ പോരായ്മകൾ പരിഹരിക്കുന്നതും.

കുറ്റവാളിയാണെന്ന് തെളിയുന്നതുവരെ നിരപരാധി എന്റെ 25 വർഷത്തെ തൊഴിൽജീവിതത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ ഉൾക്കൊണ്ട ഏറ്റവും  പ്രധാനപ്പെട്ട പാഠങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്:കസ്റ്റഡിയിലുള്ള ഒരാൾ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കാം. എന്നാൽ അയാളുടെ  മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ നമ്മുടെ ഇഷ്ടാനുസരണം എടുത്തുകളയാൻ കഴിയില്ല.ഒരു വ്യക്തി കുറ്റം ചെയ്തതായി സംശയിക്കപ്പെടാം. അയാളെ ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടിവരാം. നിയമപരമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടിവരാം.എന്നാൽ അയാൾ കുറ്റക്കാരനാണെന്ന്  വിധിക്കേണ്ടത് കോടതിയാണ്.ഈ സംരക്ഷണം സാധാരണ പൗരന്മാർക്കെന്നപോലെ ആരോപണവിധേയരായ പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും ബാധകമാണ്. നീതി എല്ലാവർക്കും ഒരുപോലെ ലഭിക്കണം. 

ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പോലീസല്ല, വിശ്വാസം നേടുന്ന പോലീസ് കേരളത്തിലെ പോലീസ് സംവിധാനത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നത് അസാധ്യമായ കാര്യമല്ല.അതിന് രാഷ്ട്രീയ ഇച്ഛാശക്തിയും ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ സഹകരണവും വ്യക്തമായ നിയമനടപടികളും  ജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തവും ആവശ്യമാണ്.ജനങ്ങൾ പോലീസിനെ ബഹുമാനിക്കേണ്ടത് ഭയം കൊണ്ടല്ല, വിശ്വാസം കൊണ്ടായിരിക്കണം.

ഒരു കുട്ടിക്കോ സാധാരണ പൗരനോ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോകേണ്ടിവന്നാൽ അവിടെ തനിക്ക് നീതി ലഭിക്കുമെന്ന  ആത്മവിശ്വാസം  ഉണ്ടാകണം.അതാണ് ഒരു പുരോഗമന സമൂഹത്തിന്റെ യഥാർഥ അടയാളം.വർക്കലയിലെ കൗമാരക്കാരന്റെ  കുടുംബം ഉന്നയിച്ച ആരോപണങ്ങൾ നിഷ്പക്ഷമായി അന്വേഷിക്കപ്പെടട്ടെ. സത്യം പുറത്തുവരട്ടെ. കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ  ഉത്തരവാദികൾ നിയമാനുസൃതമായ നടപടി നേരിടട്ടെ.

എന്റെ ഈ അഭ്യർഥന ഏതെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിക്കോ പോലീസ് സേനയ്ക്കോ എതിരായുള്ളതല്ല. ജനിച്ചുവളർന്ന  കേരളത്തോടുള്ള സ്നേഹവും, അമേരിക്കയിലെ correctional സംവിധാനത്തിൽ ദീർഘകാലം പ്രവർത്തിച്ച അനുഭവവും  ചേർന്നുണ്ടാക്കിയ ആത്മാർഥമായ ആശങ്കയാണ്.നിയമം നടപ്പാക്കുന്നവർ നിയമത്തിന് അതീതരാകരുത്.കുറ്റം തെളിയിക്കേണ്ടത്  തെളിവുകളിലൂടെ, മർദനത്തിലൂടെയല്ല!

ലേഖകനെക്കുറിച്ച്: വർഗീസ് പ്ലാമൂട്ടിൽ ന്യൂയോർക്ക് സ്റ്റേറ്റ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് കറക്ഷൻസ് ആൻഡ് കമ്മ്യൂണിറ്റി സൂപ്പർവിഷനിൽ  (DOCCS) 25 വർഷം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ക്വീൻസ്‌ബറോ കറക്ഷണൽ ഫെസിലിറ്റിയിലും റൈക്കേഴ്സ് ഐലൻഡ് സ്റ്റേറ്റ് സ്ക്രീനിംഗ്  യൂണിറ്റിലും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ ലേഖനത്തിലെ അഭിപ്രായങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങളെയും  നിരീക്ഷണങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്.